چاپ        ارسال به دوست

مشق حضور

به رسم هر ساله، باز هم یک قرار معنوی دوباره

در روزهایی که به ایام زیارت مخصوص علی ابن موسی الرضا نزدیک می شویم که فاصله چندانی نیز با ماه ذیحجه و حال و هوای عرفانی حاجیانش ندارد، کاروان سرای احسان همراه 150 نفر زن و مرد به میقات
می روند تا برای اعمال مهیا شوند. میقات ساکنان سرای احسان مشهد الرضاست. حاجیانی که با دلی پر امید به وعده گاه می رسند و مشتاقانه امام مهربانی ها را زیارت می کنند. اینجاست که طنین صدای جارچی کاروان ذهنم را نوازش می دهد:

اغنیا مکه روند و فقرا سوی تو آیند        

 جان به قربان تو آقا که تو حج فقرايي       

 السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا...

رضاجان، پیش از خورشید گنبد طلایی توست که هر روز طلوع می کند و ما دگرباره کوچه باغ دلتنگی هایمان را به پرتویی از شعاع شما منتهی می کنیم تا روی قلب خسته مان نامتان را در تنهاترین غربتها لمس و انگشتان نیمه جانمان را برای گرفتن بارگاهتان التماس کنیم. وقتی تار و پود وجودمان یخ زده و هوا بس ناجوانمرانه سرد است، اذن دخول می خوانیم. أَللَّهُمَّ إِنّي وَقَفْتُ عَلى بابٍ مِنْ أَبْوابِ بُيُوتِ نَبِيِّكَ.

آقا جان، گرچه دلمشغولی ها امان سبک شدنمان نمی دهد، اما به حرم مقدستان می آییم تا دوباره جان بگیریم و زیر سایه شما سبز شویم. آمده ایم تا صفای حرمتان خنکایی باشد بر جگر سوختۀ مان. غسل طهارت کردیم و پاک و حلال ترین لباسها را پوشیدیم تا در قطعه ای از بهشت مأوی بگیریم و دل را به سرای کرامتتان دخیل ببندیم تا با دستهای پاکتان تطهیر شویم. کبوترانه مهمان تو شدیم تا روح خسته مان را نوازشگر باشی و شمار دلتنگی هایمان را که بی نهایت است در یابی. این مائیم، محتاج گرمای حریمتان.

مولای من، ای ضامن آهو، چند سالیست میزبان حضورمان شده ای و ما هر سال با عشقی دوچندان، به رسم ادب و اجابت دعوت راهی زیارتت می شویم در روز مخصوص در رواقت می نشینیم و زانو در بغل می گیریم و رضا رضا می کنیم تا رضا دهی آرزوهایمان را ای سریع الرضا. بی شک تکیه گاهی شده ای برای سنگینی شانه های خستۀ ساکنان سرای احسان تا فارغ از هر دلواپسی سر به دامان مهرت بگذارند و بغض های نهفته و حرفهای در گلو ماندۀ دوران را پیش پایتان خالی کنند.

سفره کَرَم شما که پهن می شود مهمانی بسی شیرین است.

 این را نه من، این را نه ما، این را همه نمک گیرانت در این سامان سرا می گویند. می دانی بچه ها در لحظات واپسین حضور از خدا چه خواستند همانطور که عقب عقب پیش می رفتند و همه سلامها را جای وداع پیشکشتان می کردند، دعاکردند تا همه ساله زیارت مخصوصتان روزیشان شود.

ای کاش همیشه مقیم آستانتان بودیم آقاجان.

خادمین سرای احسان از کلیه کسانی که خالصانه بانی این روزهای بیاد ماندنی معنوی شدند صمیمانه تشکر و قدردانی می کنند.

                                                                                                            التماس دعا


 


٠١:٠٩ - چهارشنبه ٢٥ مرداد ١٣٩٦    /    شماره : ٦٢١    /    تعداد نمایش : ٦٢٨


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




عنوان

    

آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 54549
 بازدید امروز : 330
 کل بازدید : 1591214
 بازدیدکنندگان آنلاين : 6

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به موسسه خیریه حمایت از آسیب دیدگان اجتماعی می باشد.